Ontbijttafel ontploft! Frustraties bij Autisme.

Eerlijk schrijven over Autisme, dat is wat ik nu tracht te doen op mijn blog. Het is moeilijk om mijn hart open te leggen, aan iedereen die het hier kan lezen. En toch toe ik het! Voor de ouders van andere kinderen, omdat veel herkenbaar is. Voor opvoeders, familie, de school of omgeving, voor iedereen.

We moeten geloven in onvoorwaardelijke liefde van onze kinderen en in een autisme vriendelijke omgeving. Blijven hopen en geloven in positieve zelfontwikkeling en in dankbaarheid.

Omdat ik vind dat er nog te weinig over gepraat wordt. Is het nog een taboe? Mensen weten nog té weinig over deze aandoening. Het is geen ziekte! Het is alleen even anders zijn, maar hé… Jij met je blauwe ogen, en jij met je donzig ros haar. Jij bent toch ook anders, en dat is toch ook oké?! 🙂

Lees ook:
001/ De stempel van Autisme.
002/ Ook voor broers en zussen.

 

Stukje uit mijn dagboek schriftje:
(een hele tijd terug, lang vóór de diagnose)

003/ Ontbijttafel ontploft! Frustraties bij Autisme.

Aan de ontbijttafel. Onze zoon kan voldoende praten maar doet soms moeilijk in zijn uitspraken. Hij wil te snel iets zeggen. Om zich te verdedigen, iets te vertellen, … Hij eindigt – begint stotterend zijn zinnen die hij niet uitspreekt met “ma ma maaa…” van ‘maar’. 

Mijn man neemt niet altijd de tijd om hem te laten uitspreken. Uit vermoeidheid, ongeduld, … Er komen langs beide kanten frustraties van. Vervelend, maar ook begrijpelijk.

Zoonlief klapt toe omdat hij niet uitgepraat geraakt, en papa wordt boos om die haperende “ma” – woorden.

Het wordt mijn man teveel, en hij roept uit:

Wij moeten hier met heel ons gezin alle dagen rond jou draaien! Altijd aan jou aanpassen. Dan kan jij je ook één keer aan ons aanpassen!?

Iedereen aan de ontbijttafel zweeg verstandig. Onze zoon zal het waarschijnlijk niet helemaal begrepen hebben, maar hij zal de frustratie en luide stem wel opgepikt hebben. Het kwam uit borrelde frustraties bij mijn man. Hij laat het niet zien, maar hij heeft het ook moeilijk met de gehele situatie. Ik begrijp hem wel, en versta zijn uitspraak. Ik heb ook wel al eens zo’n uitspraken laten vallen, dat geef ik toe… Het kwam hard aan, maar het is realiteit.

 

Wat zijn jullie frustraties? Welke vervelende momenten kunnen jullie me vertellen? Waar hebben jullie ouders het moeilijk mee in de opvoeding en opgroeien van jullie kinderen met autisme?

 

Coco

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s