Anders dan ik ben

Onlangs las ik een artikel waar ik me super goed in kon vinden, ik voelde me plots niet meer alleen op deze wereld. Ik voelde me erkent door wat ik las, zou ik dan echt niet de enige zijn die zo vaak het gevoel heeft er niet bij te horen?

Het artikel zette me aan het denken. Ik merk dat ik me vaker wel dan niet anders voor doe dan wie ik echt ben. Eigenlijk kies ik hierdoor vaak anders dan wat echt goed voor me is. Dit gebeurt vaak vanuit een grote drang naar bevestiging, erbij horen of uit angst om een status op te geven.

Het ergst van dit alles is, dat anders voordoen, daar gaat hopen energie aan verloren en je blijft steeds het gevoel hebben dat je een buitenbeentje bent.

 

Op welke manier doe ik me dan bijvoorbeeld anders voor?

Ik doe me meer gespecialiseerd voor dan ik ben zodat ik het beeld geef aan anderen dat ik maar één iets graag doe en één iets goed kan. Terwijl ik gewoon 1001 dingen graag doe en niets perfect kan. Ik ben meer een duizendpoot.

Ik doe me ook vaak serieuzer voor dan ik van nature ben. Ooit, in mijn tienerjaren, was ik prettig gestoord, nu durf ik dat al lang niet meer. Wat zou men niet van mij denken. Kan ik niet gewoon terug gek doen?

Ook beperkter dan ik ben, want ik ben wat ik doe en dat is mijn job. Maar ik ben zoveel meer, ik ben partner, mama, blogger, schrijver, vriendin, … Noem maar op.

 

Ik vraag me af, hoe zou het zijn om gewoon jezelf te zijn en dit te aanvaarden in al zijn aspecten? Zou het eenzamer zijn of net verrijkend en beter?

 

Clemsie

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s