Na de scheiding, sta ik er alleen voor?

Na de scheiding:

Op dit moment ben ik gelukkig, tevreden met mijn leven en durf ik te leven en voor mezelf te kiezen. De afgelopen jaren waren heftig, maar door mijn mindset te veranderen ben ik enorm veranderd. Ik leef weer, heb een nieuwe relatie waar ik bij in woon en heb dus ook een dak boven m’n hoofd. En heb zelfs een nieuwe baan.

Ben dus eigenlijk mijn leven opnieuw begonnen na de scheiding.

Maar van de week kwam ik tot besef dat het enige wat ik eigenlijk nog heb van voor de scheiding zijn een tiental dozen met spullen van mij, mijn kleding, wat speelgoed van mijn zoontje en natuurlijk mijn zoontje. Verder heb ik eigenlijk niets meer. En dat is soms best even zwaar…

 

Geen ouders meer.

Door de afwijzing van m’n ouders, waardoor het contact er eigenlijk niet is voelt het ook echt alsof ik geen ouders meer heb. Hopelijk ontwikkeld er nog een soort van contact, maar voor nu hoeft dat van mij ook niet. De negativiteit van hun zorgt voor zoveel frustratie en negatieve energie dat me dat niet waard is om het contact te onderhouden.
Als je gaat scheiden verlies je ook je schoonfamilie, hoe goed die band ook was uiteindelijk gaat ook dat contact weg. Vriendinnen had ik niet zoveel, twee en die zijn er nog steeds, gelukkig.

 

Avondje stappen?

Van de week hadden we het over een avondje stappen. Deze avond valt nét tegelijk met het weekend dat mijn zoontje bij mij is. En toen kwam het besef…. waar breng ik me zoontje nu heen om te slapen? Ik werd er beroerd van. Op stap ga ik niet zo vaak meer, en dit feest is eigenlijk wel een jaarlijkse traditie dus kan ook niet omgezet worden.
Nu kan ik natuurlijk mijn exman vragen of mijn zoontje daar kan zijn, maar ook het contact loopt niet heel goed en ook hij heeft natuurlijk zijn eigen dingen/plannen. Dus hem vraag ik ook niet. Want in de weekenden dat mijn zoontje bij hem is, werk ik dus andersom zou het vaak niet eens mogelijk zijn.

Als ik doordeweeks overdag oppas nodig heb, gaat mijn zoontje naar het kinderdagverblijf. En in de avond regelen we dat hier thuis onderling dat er altijd iemand thuis is. Maar tja, dit is natuurlijk wel wat anders want we willen samen op stap.

Ik denk dat ik het stappen dit jaar maar moet overslaan… want een ander mogelijkheid heb ik nog steeds niet gevonden…

 

Janine

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s