Ik zag een vallende ster!

’s Avonds is het pikdonker als ik met de fiets naar huis rij van het avondwerk. Gisteren was het een heldere avond zonder bewolking. Ik had muziek in mijn oren en was uitgeput van een reeks lange dagen werk.

Ik keek naar boven en merkte die prachtige lucht vol sterren op… De muziek vergat ik en even was mijn gepieker in mijn hoofd stil. Hoe mooi kan de wereld toch zijn!

Opeens zag ik ze, waar ik al zo lang naar verlangde om er eentje te zien:
een vallende ster!

Zo snel als ze verscheen en als een lichtstraaltje voorbij zoefde, zo snel was ze ook weer verdwenen. Maar ik was alert geweest, en ik wist het zeker! Verbaast zei ik luidop tegen mezelf: “Mag ik nu een wens doen?”

Mijn tranen rolden over mijn wangen… Van de vermoeidheid die hem al die dagen op elkaar gestapeld had. Van de verrassing die daarboven plots tevoorschijn kwam. Maar vooral van dankbaarheid!

Ik heb zoveel wensen voor het nieuwe jaar, die ik al jaren en jaren heb, dezelfde. Een goeie gezondheid, meer geld, minder zorgen, minder gepieker en meer luxe. Maar toen ik nu eens echt een wens mocht doen, zei ik spontaan:

Ik wens meer geluk in 2019!

 

Ik moest huilen. Om de puurheid van dit gebaar. Ik geloof dat sterren ook iets gemeen hebben met de mensen die gestorven zijn. Dat ze van bovenaf naar ons kijken, maar dat ze ook dicht bij ons zijn en over ons waken. Ons in de goeie richting duwen en in ons oor fluisteren. Ons een schouderklopje geven, en ons warmte geven.

Ik ontving deze vallende ster als een teken.

Het komt wel goed!

 

En toen zei ik wel tienmaal: dankjewel! naar boven. Want ik besefte het… Ik zei altijd; het komt allemaal wel goed.
Nee, het is al goed!

Ik ben zo dankbaar! Ik wil zoveel wensen, maar terwijl ben ik zo dankbaar! Om de liefde in mijn gezin, en al het kleine geluk, …

Ik huilde en tranen rolden over mijn wangen, die ik liet gaan en drogen in mijn hals. Het was een spiritueel moment voor me. Ik weende er alles uit, mijn frustraties en mijn zorgen. En tegen dat ik mijn thuis naderde was heel mijn lichaam rustig en ontspannen.

Het komt allemaal goed. Het is goed.

Er zullen altijd sterretjes zijn die over ons waken! Ook al zie ik ze niet door de bewolking… ze zijn er wel!

 

Sterren als licht in het duister. Sterren als beschermers, want we staan niet alleen.

En zo ook moet ik geloven, mijn hart openstellen. Zorgen voor anderen, goeie daden verrichten. Liefde schenken, vriendschap ontvangen.
Maar ook me-time nemen, mezelf verzorgen.

Blijven hopen, en vooral: leven!

 

Coco

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s