Wanneer mag ik eens wat doen voor mezelf?

Het is puur geluk: met de feestdagen moeten werken. Niet dus! Ik was van de gelukkigen dat ik met Nieuwjaar moest werken… Dat heb je, de patiënten nemen ook geen verlof.
Zo’n dagen doen me wel nadenken… Zo bekeek ik het voorbije jaar 2018, en stelde ik mezelf de vraag:

 

Wat heb ik dit jaar voor mezelf gedaan?

Wat moest ik daar lang over nadenken! Ik wist na wat peinzen wel wat kleine dingen op te noemen, maar geen grootste dingen. (Nee, wij gaan niet op reis.)

  • Boeken lezen, 3x / maand een bezoek aan de bibliotheek.
  • Op yoga les.
  • Chocolade eten en koken wat ik graag lust.
  • Mijn favoriete cd’s kopen.
  • Bloggen!

 

Altijd mijn tijd voor anderen:

Zijn dat echt dingen die ik voor mezelf gedaan heb? Ja, zouden jullie antwoorden. Maar als ik het bekijk door mijn ogen draait alles rond onze kinderen. Moet ik ver gaan nadenken wat nu echt voor mij was…

  • Bij de uitstappen naar de bib komen er meestal boeken en gezelschapsspellen voor hun mee naar huis. Ik vind toch geen tijd meer om rustig ongestoord te kunnen lezen.
  • Die yoga les? Die was een cursus voor moeder – dochter. Was heel aangenaam en ontspannend, maar de tijd was vooral gericht voor mijn dochter.
  • Cd’s in de kast: K3 , studio 100 , Nachtwacht .
  • Iets eten dat alleen voor mij is? Dat doe ik meer en meer ’s avonds als de kinderen al in hun slaapkamer zijn. Want dan moet ik niet delen!
    “Mama, mag ik eens proeven?” En dan ben ik al snel de helft van mijn reep kwijt… Welke moeder herkent dit? Steek je hand op 😉

Hun kleren kopen, zorgen dat ze klaar zijn voor school, de boekentassen vullen met brooddozen, de vaat doen, de wasmachine draaien, bedden opmaken, koken, .de kalender opmaken, oudercontacten, … De lijst gaat door!
Ik zou smeken om iets voor mezelf.

 

Deze koopjes waren echt voor mezelf:

  • De cd van Karen Damen – een ander spoor die is van mij!
  • Nieuwe lingerie, ja die is om mijn man te verleiden 😉 maar ook van mij!
  • En dan de gsm en de notebook waren ook koopjes, om bereikbaar te zijn en te bloggen. Ja ook echt dingen voor mezelf hoera!

 

Op mijn verlanglijstje:

Na lang verwacht te horen krijgen dat je kind autisme heeft. Te horen krijgen dat je gezondheid slechter is dan je denkt. Maandelijkse rekeningen in de brievenbus. Ruzie en scheidingen in de familie. Op zulke dingen zit je niet te wachten. En daar wil je zeker niet aan denken als je je voornemens maakt in januari 2018…

Ik besloot dit jaar 2019 een verlanglijstje te maken met dingen voor mezelf, waar ik echt naar wil streven om ze te behalen! Met op nummer 1: me – time!

  • Eind maart wil ik naar Goed Gevoel Ladies Fair in Flanders Expo Gent. Ja, die beurs en workshops deed ik verleden jaar ook! Echt een aanrader! En al die vrouwen bij elkaar geeft zo een ontspannend samenhorigheidsgevoel!
  • Zou zo graag eens uitgebreid gaan shoppen zoals de meesten wel eens doen… Zonder centen te hoeven tellen en naar rekeningen te moeten kijken.
  • Ik wil naar de zee! Hoelang is dat geleden? :’-(
    Wandelen op de dijk, de frisse lucht ruiken en voelen door mijn haar…
  • Meer uitstapjes maken met mijn man alleen, zonder de kinderen erbij. Een logisch uitje voor andere koppels? Als we dan al een betrouwbare babysit hebben, is het gewoon te duur om aan te denken.
    Een gezellig etentje met zijn twee, er moet daarom geen kaarslicht bij zijn, het zou zo al een hele verademing zijn…

 

Maar ook dankbaar:

Ik wil niet deze hele artikeltekst door zitten klagen. Ik ben ook enorm dankbaar! Blij met wat ik wél heb! De gezondheid is niet altijd top. Maar ik heb wel de liefde van mijn leven en een groot liefdevol gezin! En dat is me zoveel waard, dat koester ik en ben ik me van bewust hoe een geschenk dat is.

Ik ben dankbaar voor het lekkere eten dat we elke dag op tafel kunnen zetten. Dat ik knus en warm in mijn bed kan kruipen. En dat ik wel een halfuur onder de douche kan staan met de meest exotische geurtjes in flesjes.
Ik ben dankbaar voor de muziek en de cultuur die ik elke dag kan oprapen op verschillende media.

Ik sta er bij stil hoe ‘normaal’ het voor ons is dat er water uit de kraan loopt en dat er overal internet is. Maar ik ben me er ook van bewust dat het voor anderen niet evident is om zich uit huis te verplaatsen of een dag door te brengen zonder een hoop medicatie.

Ik ben zo dankbaar! En toch verlang is zo naar wat er op mijn wenslijstje staat…

 

Herkenbare gedachten? Deel je mening met mij in een reactie, ik ben benieuwd naar wat jullie denken bij dit alles…

Liefs, Coco

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s