Kathleen, ook wel bekend als Misses Lee, aan het woord in een tweede gastartikel:

 

“Mama, je hebt een dikke buik!”

Verrast was ik toen ze naar me toe liep, wijzend naar mijn buik. “Mama, kijk, je hebt een dikke buik!”. Ik keek rond om zeker te zijn dat het tegen mij was. En ik keek voor alle zekerheid ook even naar mijn buik. Was hij echt dik?

Ik voelde een soort van ongenoegen en boosheid opborrelen. Zei mijn dochter me nu net dat ik dik was? Het was echt geen leuke gedachte. Jarenlang heb ik gewerkt aan mijn zelfbeeld, heb ik mezelf proberen te leren dat ik niet dik was, heb ik geprobeerd mijn buik te aanvaarden als was het een veilige haven geweest voor mijn 2 groeiende baby’s. En nu ik eindelijk meestal vrede heb met mijn lichaam, net nu komt ze me vertellen dat ik een dikke buik heb, mijn eigen dochter.

 

“Nora, waarom zeg je dat?” Ik probeerde niet te veel gewicht te leggen op mijn vraag. Ik probeerde haar niet te laten voelen dat die vraag en heel verleden opriep in mijn hoofd. Ik wilde haar niet belasten met dezelfde onzekerheid en onrealistisch streven naar een schoonheidsideaal. Ik maakte me zorgen, maar dat bleek onterecht.

 

“Mama, er zit zeker een baby in!”.

Er zit geen baby in mijn buik. Het was een stille wens van die zotte dochter van mij 😉

 

Kathleen

 

Kathleen foto

Meer lezen over Kathleen op haar blog: missesleeblog.wordpress.com
Over imperfectie, zelfzorg en liefdevol ouderschap.

Hier lees je haar eerste: “Dit ben ik!” artikel.

 

Advertenties