De strijd met mijn kind.

In mijn vorige blog: ‘Ik praat je even bij’ vertelde ik jullie dat ik in scheiding lig. Ook in mijn andere blogs heb je al kunnen lezen dat ik het moederschap best pittig vind en me wel regelmatig afvraag:

Ben ik een goeie moeder?

 

Ons zoontje is een mannetje die duidelijk aanwezig is, qua gedrag en geluid, maar ook de nodige nabijheid nog nodig heeft met o.a. slapen. We hebben het idee dat hij de scheiding goed oppakt, maar de afgelopen weken is zijn gedrag toch echt wel heftiger geworden. Misschien een klein beetje door de scheiding, maar ook zeker door alle feestdagen die er zijn geweest en nog komen.
Halloween, zijn verjaardag die hij dit jaar meerdere keren viert, Sint Maarten en dan ook nog Sinterklaas. Van mij mogen we het allemaal wel afschaffen en gewoon éénmaal per jaar alleen de verjaardag vieren. Lijkt me een stuk rustiger, goedkoper en duurzamer. Want al dat speelgoed moet weer een plekje krijgen en elk jaar moet er weer worden bedacht wat er bij kan. Daarbij al die onrust is voor niemand gezellig.

De afgelopen weken ging het prima, ik voelde me gelukkiger had meer rust en kon weer meer genieten. Maar nu… is mijn lontje weer aardig korter geworden.

Elke keer als meneertje er is is het strijd.

We doen ook wel leuke dingen en hebben het ook wel gezellig, maar er is ook veel strijd. Wennen aan de nieuwe situatie, aan moeten passen aan de nieuwe woonplek én regels en speelgoed delen met anderen.

Ben enorm blij en dankbaar met mijn nieuwe liefdevolle woonplek. Twee mensen die er keihard voor me zijn en me een thuis geven. Niet uit te leggen hoe blij, dankbaar en gelukkig ik met ze ben.
We leven als een gezin wat enorm fijn is, maar soms ook echt wel lastig. Mezelf kunnen zijn, heb ik nooit gedurfd maar kan en mag hier. Mensen die er écht voor je zijn en écht naar je luisteren, ook dat is ongewoon voor me en krijg ik hier.

En ja natuurlijk botst het hier ook wel eens, maar er is communicatie. Goede fijne communicatie: ook iets wat ik niet gewend was, waardoor het wordt uitgesproken en we weer fijn verder kunnen. Ook dan moet er eerst wel eens opnieuw vertrouwen opnieuw worden opgebouwd en eerst worden gevoeld dat het écht oké en goed is. Maar het gaat goed en is écht prima vol te houden. Onvoorstelbaar, enorm blij en gelukkig ben ik met ze.

 

Niet alleen ik moet wennen aan de nieuwe woonsituatie. Ook mijn zoontje, en misschien is het nog wel lastiger voor mijn zoontje dan voor mij, want zichzelf kunnen zijn lukt niet helemaal voor hem, heb ik het idee. Zijn drukke gedrag, zijn lawaai en aanwezigheid zorgen voor veel strijd, strijd met mij, strijd met de andere kinderen en voor mezelf ook strijd. Want ik wil dat ze mijn zoontje aardig vinden, dat we geaccepteerd worden en dat ze hem geen vervelend kind vinden. Maar als mijn zoontje er is, zie ik hem soms liever weer weggaan.

En dat voelt slecht, heel slecht om te schrijven maar het is wel zo.

Elke keer moeten waarschuwen, dat het rustiger moet, dat ze samen moeten spelen, dat hij zachtjes moet doen, dat hij moet blijven zitten aan tafel, dat hij moet gaan slapen, dat er niet gerend kan worden in huis, dat hij toch echt schoon moet worden onder de douche en zo zijn er nog wel meer dingen die anders gaan dan toen papa en mama nog samen woonden.

Zelf vind ik mezelf dan ook regelmatig een slechte moeder, want ben ik dan de afgelopen jaren te gemakkelijk geweest, waardoor wij nu deze strijd hebben?

Bang ben ik om dit fijne liefdevolle plekje ineens kwijt te raken, omdat hij teveel aanwezig is. Want als hij er niet is gaat het eigenlijk prima, maar als hij er wel is het absoluut anders. Schuldig voel ik me dan ook wel richting hem, ik kan hem niet geven wat hij dus blijkbaar nodig heeft. Wat had ik graag ook een rustig kind gehad.

Spijt van de scheiding heb ik niet en ook nog geen seconde gehad. De liefde was op, we waren huisgenoten in plaats van partners. Maar makkelijk is het ook zeker niet.
Door de co-ouderschap, zie ik mijn zoontje de ene week 2 dagen en de andere week 4 dagen. De dagen dat ik hem niet heb doordeweeks ben ik aan het werk, waardoor ik afleiding heb wat echt enorm scheelt. En de andere 2 dagen doordeweeks ben ik vrij, zodat we ook echt tijd samen hebben en hij gelukkig niet nog een dag extra naar het kinderdagverblijf hoeft.

Maar de momenten dat ik hem heb, sta ik er nu wel alleen voor. Ik moet hem aanspreken op zijn gedrag, ik moet er uit als hij vroeg of midden in de nacht wakker is, ik moet hem aankleden en douchen. De strijd heb ik met hem en daarom probeer ik dan ook zoveel mogelijk leuke dingen met hem te doen.

Op dit moment is mijn lontje op, merk ik zoveel verdriet en frustratie bij mezelf waardoor gezellig doen me heel veel moeite kost.

Waarom heb ik geen kind gekregen wat lekker speelt, niet continue strijd mee nodig is, rustig is en gewoon luistert. Laat het maar januari zijn en hopen dat de strijd komt door de spanning van de feestdagen die er aan komen en zijn geweest.

Bij zijn vader slaapt hij het klokje rond en is er niks aan de hand, aldus vader. Maar ja hoe geloofwaardig is dat, als hij bijna nooit met hem thuis is en altijd maar overal op visite is bij familie met hem.

Hebben jullie vaak strijd met je kind(eren)?

 

Janine

 

Een gedachte over “De strijd met mijn kind.

  1. Wat heftig.. Ik snap heel goed dat je kind de weg even een beetje kwijt is. Al merk je het niet altijd bewust, het zal best veel doen met hem.. ik denk dat tijd geven het beste is en het vanzelf went en normaler wordt. Het is logisch dat hij drukker is. Jij doet je best en meer kan je niet doen. Ik hoop dat jullie snel je draai vinden. In elk geval je staat achter je keuze en dat is het belangrijkste. Hou vol! En je hoeft elkaar niet altijd even lief te vinden, dat kan niet.. maar stiekem vinden jullie elkaar toch wel lief. ;p

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s