De laatste tijd is er veel gebeurd en heb ik niets geschreven. Diverse redenen: ik voelde me even niet meer thuis in het team, bang ontdekt te worden door anderen en daardoor zelfs gedacht om hier te stoppen met schrijven.
Want ik blog hier niet voor niets anoniem. De blogs hier komen recht uit me hart, ik schrijf ze, lees ze niet meer na waardoor ze écht puur en recht uit mijn hart komen. Bijna niemand weet dat ik deze blogs schrijf en wie ik daadwerkelijk ben.
Coco gaf me de tijd en ruimte om na te denken en een van mijn vrienden liet me inzien gewoon lekker dit weer op te pakken. Dus hallo!, hier ben ik terug.  Hoe en hoe vaak ik de blogs weer terug ga pakken, denk ik nog even over na. Maar ik ben er weer, hopelijk vind je het weer leuk om wat van me te lezen.
Verder had ik ook tijd nodig om voor mezelf een aantal dingen op een rijtje zetten. Er zijn veel dingen gebeurd de laatste maanden. In deze blog praat ik je even bij.

 

Eerder te lezen op deze blog:

In de eerdere blogs heb je veel over me kunnen lezen, kon je lezen dat ik niet lekker in me vel zit, dat ik het moederschap enorm zwaar vind, dat ik en mijn man geen fijne relatie hadden en dat ik geen goeie band met mijn ouders heb.

 

De beslissing om te scheiden:

De afgelopen maanden zijn er stappen gezet en ben ik gaan kiezen voor mijzelf.
Na uiteraard meerdere gesprekken met mijn man, heb ik besloten te willen scheiden. Ik kon het niet meer. Per direct heb ik het huis verlaten en ben ik naar een andere woonplek gegaan. Inmiddels kunnen we weer goed met elkaar praten en zijn we de scheiding aan het regelen, spullen in huis aan het verdelen. Blij en dankbaar dat we goed met elkaar communiceren en zoals het nu lijkt goed uit elkaar kunnen gaan. Erg belangrijk aangezien we ook nog een zoontje hebben.

 

Vandaag, negatief versus positief:

Sindsdien heb ik nog slechter contact met mijn ouders, het contact wat er is is negatief en ze verwijten me van alles. Ik heb me nooit thuis gevoeld bij ze, heb me nooit echt als een dochter gevoeld. En nu merk ik weer dat ze er niet voor me zijn, maar alleen maar negatief tegen me kunnen zijn. Pijn, verdriet en frustratie levert het me op. En ik ben aan het nadenken over of ik ze nog wel in mijn leven wil hebben.

Ik ervaar meer rust, kan meer genieten van mijn zoontje als hij bij mij is en ben een ander mens geworden. Geniet meer van de dingen in het leven, leef weer in plaats van geleefd te worden en heb weer zin in de toekomst.

 

Meer lezers die gescheiden zijn?
En waar zou je graag over willen lezen de komende tijd van mij?

 

Janine

 

 

 

“Dankjewel Janine, dat je gekozen hebt om voor ons verder te schrijven. Dapper van je om de beslissing te nemen om te scheiden! Lief van je dat je je gevoelens met ons wil delen… We zijn allemaal mensen met emoties, en je bent zeker niet alleen!” 

Veel liefs, Coco

 

Advertenties