Luister naar jezelf, je lichaam!

Luister naar jezelf, luister naar je lichaam.

Ik krijg die raad vaak. Ik doe het ook. En het lijkt me ook logisch. Ik ken mijn lichaam. Ik weet wat teveel is. Wat lukt en wat niet.

Toeval of niet. Ik had net “vakantie” geschreven toen iemand een voorstel deed voor een uitstap.

Teveel! Ik zag het niet zitten. Té ver, té veel mensen mee, té veel geregel.

Geen “escape-route”. Waarmee ik bedoel, als mensen bij me thuis langskomen, kan ik ervoor rusten en ook meteen nadat ze weg zijn. Dus op het moment dat ik voel dat ik rust nodig heb, kan ik dat zeggen, en dan ga ik niet te veel in het rood.

Op verplaatsing is dat altijd moeilijk. Zelfs naar het park een straat van mijn deur gaan, is een risico, omdat ik altijd rekening moet houden met het terugkomen. Soms is gewoon ineens het licht uit en dan kan ik geen stap meer zetten.

 

Daar komt ook nog bij dat het een immens verschil is of ik een gesprek voer met één iemand of dat het van twee of meer kanten tegelijk komt. Dan raak ik of de draad heel snel kwijt of moet ik me zo hard focussen dat ik nog veel sneller vermoeid ben. Mijn trucje is dan om me op één iemand te focussen en de ander(en) wat meer links te laten liggen… Maar dat komt dan al snel onbeleefd over.

 

 

Maar “nee” was niet genoeg. Er moest uitleg bij. Veel uitleg. En nog een voorstel… en nog één…. Het ene nog vermoeiender en onrealistischer dan het andere.

Telkens weer moet ik “nee” verkopen. Telkens moest ik het weer uitleggen… Ik ken mijn lichaam!

En ik wil het soms gewoon niet uitleggen. Ik KEN mijn lichaam. Ik ken mijn grens, meestal toch, ik ga af en toe nog over mijn toeren, ik wil af en toe nog te veel uit mijn vermoeide lichaam halen. Vaak om andere mensen een plezier te doen, om van hun gezaag af te zijn. Omdat 50 keer nee zeggen en dat verdedigen vermoeiender lijkt dan ja zeggen en op het moment zelf instorten. Omdat ik mensen niet graag teleurstel…

 

Maar ik moet naar mijn lichaam luisteren. Mijn pijnlijke vermoeide lichaam dat al te vaak de pret bederft. Luisteren naar mezelf, geen risico’s nemen.

En daarbij mensen teleurstellen…

Af en toe kan ik niet anders. Ze moeten het maar begrijpen. Moeten me maar op mijn woord geloven als ik zeg dat iets niet lukt. Moeten het me ook maar iet kwalijk nemen als ik af en toe geprikkeld reageer als ze er blijven over doordrammen.

Het kan niet anders. Af en toe moet ik mezelf, mijn gezondheid, mijn vermoeiende en pijnlijke lichaam, op nummer 1 zetten.

 

Cinderella

 

3 gedachten over “Luister naar jezelf, je lichaam!

  1. Ik snap helemaal wat je bedoeld Cinder! Ons lichaam geeft precies aan wat het aankan. Nee zeggen is al niet leuk en als anderen het dan ook nog niet willen accepteren wordt het alleen maar vermoeiender. Ik heb de laatste jaren wel geleerd om makkelijker nee te zeggen, ook al moet ik een ander dan teleurstellen. Maar leuk is anders..

    Geliked door 1 persoon

    1. ik hoop dat je voor jezelf een beter evenwicht kan vinden zodat je minder vaak je grenzen overschrijdt
      Is bij mij ook een lang proces geweest om dat evenwicht te vinden. En zelfs nu lukt het nog niet altijd.
      Maar je kent jezelf het best. Dus jij bent de enige die kan oordelen of iets wel of niet lukt voor jou.

      Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s