Ik sta buiten jullie interesse.

Tijdens de bezoekjes aan mijn ouders, maar ook tijdens dagjes weg met hun. Ik ben aanwezig, maar dat is ook alles. Er wordt niet gevraagd naar mijn werk, niet gevraagd naar wat ik afgelopen week heb gedaan of mee bezig ben. Geen interesse in ons of mij. Wel in de anderen.

Ik hoor me vader vragen aan mijn zwager waar hij aan het werk was deze week. Ik hoor ze later gesprekken voeren met me broertje waarin wel interesse is.
Mijn moeder heeft ook weinig interesse en vind het belangrijker om te vertellen welke huizen te koop staan, welke mensen er ziek zijn of andere dingen die ze over anderen heeft gehoord.

Wat voor werk ik doe, ze weten het niet eens. Misschien vinden ze het wel stom en eenvoudig en weten ze niet wat te vragen. Dus vertel ik wat, maar er wordt niet geluisterd. Naja, niet geïnteresseerd in elk geval.

 

Het ene moment kan ik er wel om janken.

Iedereen wil toch dat je ouders er voor je zijn, geïnteresseerd in je zijn en het leuk vinden wat je doet?

Het andere moment probeer ik me er voor af te sluiten luister ik ook niet naar hun en denk ik maar aan de mensen die wel de interesse in me hebben.

Maar het beangstigd me ook. Ik weet niet anders en ben er mee opgegroeid. Maar ik wil dit niet bij mijn zoontje. Dat ik me er bewust van ben is natuurlijk al stap één. Maar ik hoop dat mijn zoontje nooit dit gevoel zal krijgen.

 

Janine

 

Een gedachte over “Ik sta buiten jullie interesse.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s