Mijn pijn overheerst…

Het is er altijd. Pijn. Soms kan ik het onderdrukken, even vergeten, even doen alsof ik een normaal pijnvrij wezen ben.

Net zo goed overheerst het, domineert het, neemt het mijn bestaan over. Het knabbelt stukjes van mijn nachtrust. Neemt hapjes weg van leuke momenten. Tackelt me genadeloos op momenten dat ik onbezorgd door huis wil dansen.

Ik ben me er altijd van bewust. Een knagende, zeurende, zinderende aanwezigheid.

Waarheen ik ook ga, hoe ik me ook in bochten wring, altijd gaat het mee, altijd blijft het aan me kleven, nooit raak ik het kwijt.

 

Ik zoek mijn heil in medicatie. Pillen. Dagelijkse pillen. Occasionele zware pillen. Roes der vergetelheid. Zalige periode van pijnvrije momenten.

Alleen is die roes altijd maar voor even. Als de mist wegtrekt uit mijn hoofd en de gelukzalige mantel der vergetelheid wegwaait, word ik weer geconfronteerd met de pijnlijke werkelijkheid.

Pijnscheuten komen plots dubbel zo hard binnen. Het contrast is groot… zienderogen word ik kleiner, krimp ik in elkaar, de pijn neemt het weer over.

 

De verdovende werking van pijnstillers verhindert me vaak om helder te denken. Maar de verschroeiende pijn slaat mijn hersens eveneens knock-out. Wat me rest is een hatelijk gevoel van mezelf niet boven de pijn te kunnen plaatsen. Niet in staat om mijn gedachten te ordenen.

 

Na een echte pijnpiek, die uren, soms zelfs dagen kan duren, ben ik “op”, gesloopt, doodmoe. Zowel mentaal als fysiek volledig uitgeput. Blij dat het voorbij is, bevreesd voor de volgende piek.

 

 

Cinderella

 

Een gedachte over “Mijn pijn overheerst…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s