Jezelf herkennen in een ander.

Ik herken mezelf de laatste tijd steeds vaker in een persoon die dichtbij me staat. De dingen die hij doet, de dingen die hem aan worden gedaan, het is alsof ik een spiegel krijg voor gehouden. En het zal dan ook geen toeval zijn dat ik een betere band heb gekregen met hem.

Ik probeer er voor hem te zijn, zoals ik graag wou dat er iemand toen voor mij was. Ik probeer hem uit te leggen en in te laten zien dat hij de verkeerde stappen neemt. Maar hij volgt zijn eigen stappen en wil het niet weten. Hij maakt zichzelf hierdoor kapot, ik zie hem pijn hebben, verdrietig zijn en kapot gaan. Machteloos sta ik aan de zijlijn en probeer ik er te zijn waar en wanneer ik kan.

 

Ik herken mezelf. Je niet willen laten kennen, je hart volgen die vol zit met verliefdheid. En daardoor niet meer de juiste stappen kunnen nemen.

Ik reflecteer mezelf, hoe heb ik het toen gedaan. Oud verdriet komt weer naar boven. Dingen die ik niet heb gedaan, maar nu toch wel weer spijt van heb. Hoe was me leven gelopen, als ik toen wel mijn hart had gevolgd. Was ik dan wel gelukkig geweest? Een ander leven had ik dan zeker gehad, wellicht nog geen moeder geweest en ook niet de dingen gedaan die ik nu wel heb gedaan.

 

De levenslessen die je maakt door je levenspad te lopen, ze zijn mooi, moeilijk, emotioneel en nooit zonder een reden.

De liedjes op de radio die me raken, ik zoek de songteksten op en ook die sluiten weer aan bij mijn gevoel.

De toekomst het maakt me bang en wanhopig, maar ook sterk en vol moed.

 

Janine

 

Een gedachte over “Jezelf herkennen in een ander.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s