Het is zomervakantie en het schoolritme van de kinderen valt volledig weg. Hier in België hebben onze dutsen twee maanden vakantie: juli én augustus. Is het in Nederland 6 weken? Dat maakt de hopen vrije tijd hier dus echt wel extreem lang!

Je kan ze bezig houden, online tips in overvloed. En ook op reis gaan is een hele belevenis. Je hebt gezelschapsspelletjes, een zwembad, misschien wel een grote tuin.

“Bij ons gaan ze naar het speelplein! Dat is pas handig!” Zei een fiere papa tegen ons. Ik vind het wel even rustgevend: je lawaaierige kids even droppen in de opvang. Maar van mij hoeven ze daar niet heen, hou ik ze lekker dicht bij me thuis en ben ik er liever zelf mee bezig. Twee maand naar de opvang? Waarom ben je dan een fiere ouder als je er zelf niet voor wil zorgen?

We hebben ook goedkope uitstapjes, zoals gaan wandelen naar de speeltuin of een fietstochtje. Een vers ijsje gaan eten bij de plaatselijke boerderij, of naar de gratis optredens op het dorpsplein.

Het zijn hier nog de kleinste dingen die met het meeste enthousiasme worden ontvangen!

Zo hebben we er eens een daguitstap van gemaakt om met de trein naar een cinema zaal in een andere stad te gaan, voor een populaire kinderfilm. Geen file! En weet je… Die dag vonden ze het meeste geweldigste aan de hele vakantie!

 

Maar vandaag was het me allemaal teveel, ik heb niet altijd mijn blijf positief denken strohoed op hoor! Ik ben ontploft! 
Na het zoveelste gekibbel tussen de kinderen, hun terug moeten kalmeren, het tegenspreken, de ongemakkelijke hitte, het onverwachte bezoek, … ben ik bij het slaapritueel beginnen roepen als een razende gek! Ze keken me angstig aan, en erna ben ik dan nog gaan knuffelen met een welgemeende sorry. Maar dat moment kon ik niet meer… Ik was op, uitgeput…

Valt er opeens goedbedoelde raad uit de lucht van het bezoek:

Zoek je een hobby! Of ga eens uit, het zal je deugd doen!

Heb ik om jouw raad gevraagd? Waar bemoei jij je mee? Ik zit niet op jouw mening te wachten! Laat me gerust, laat me alleen met mijn zorgen!

Uitgaan? Met welk geld? Wij moeten nu al met onze grote bende elke euro doorbijten om rond te komen en nog iets extra te kunnen doen samen, of om iets leuks voor onszelf kopen. Jij hebt het gemakkelijk met je mega grote spaarboekje waar je altijd aankan!

Zoek je een hobby? Pardon! Moest je me beter kennen, weet je dat ik hobby’s heb en daar ook tijd voor maak. Kijk verder dan je neus lang is! Ik heb ze inderdaad nodig om terug rustig te worden. Zo ga ik een rondje lopen als ik even wil ontsnappen. Ik durf al eens een les zelfgemaakte parfum meedoen. En thuis kan ik me verdiepen in de krant of een goeie Netflix serie. Dus ja ik heb hobby’s!

De toon hoe jij je goeie raad gaf, stond me echt niet aan!

 

Oh, oké ik heb mijn hobby. Zijn al mijn zorgen en problemen daar nu mee opgelost? Dacht je dat het eenvoudig was om een groot gezin op te voeden, met elk kind z’n eigen zorgbehoeften? Ontspanning kan rust brengen ja, daar geloof in in. Maar hoeveel procent van de problemen lossen we daar mee op?

 

Terug een artikel uit frustratie, zo schrijf ik er de laatste zijn wel meer… Lees mijn teveel vrienden artikel. Straks heeft ie nog gelijk, moet ik echt wel nog eens gaan hobby’en om terug tot rust te komen. Maar zie dat ik dan niet meer weet waar ik moet over schrijven?! 🙂

 

Liefs, Coco

 

Wat zijn jouw frustraties aan vrienden, familie, bezoek? Hoe ga jij om met goed bedoelde opmerkingen? Welk gevoel kunnen ze bij jou naar boven brengen?
Ik hoop dat ik zonet een herkenbaar gevoel omschreven heb… 

 

Advertenties