Teveel, vrienden.

Nu zou ik het willen uitschreeuwen. Ik ben het zo beu dat ik mijn remmen wil verliezen. Maar steeds weer slik ik mijn woorden in. Steeds weer wint mijn verstand van mijn gevoel. Om de vrede te bewaren. Het goede engeltje op mijn schouder doet mijn duiveltje zwijgen. Dus ik klap toe, hou mijn mond. Maar wat ben ik het zó zat om altijd maar toe te geven, om altijd maar braaf ja te knikken en te doen alsof het me niet raakt. 

 

Een-vriend

 

“Ben je thuis?”

Het komt zelden voor dat er Niemand thuis is. Een groot gezin met een heleboel kinderen. Een gezin dat maar soms eens op reis gaat, en zelden op familie bezoek gaat. Een gezin dat zelden op uitstapjes gaat omdat het financieel moeilijk is de eindjes aan elkaar te knopen. De gezondheid het niet toelaat.
Dus wat een belachelijke vraag… Het is zondag, het is schoolvakantie, het is woensdagnamiddag, het is 22 u in de avond, …
Dus het antwoord dat je bijna altijd hoort dus: Ja, er is iemand thuis! (Maar daarom ben je niet altijd welkom…)

 

“Kun je eens helpen met…?”

En weer is het antwoord: JA. Waarom? Omdat mijn man van alle werelden wel iets kent. Van elektronica spullen van de jaren ’30 tot vandaag, van kruiwagen tot kraanmachine, van planten tot kruiden, van strijkijzer tot stikmachine, van geel tot blauw,… Ze vragen het niet meer om te helpen. Ze zeggen al: “Jij komt me wel eens helpen hé!”

En als wij dan eens om hulp vragen, smeken wordt het niet opgemerkt. Dan, oh dan kunnen we wel maandenlang wachten. Of komt er helemaal niets van. Of beter: dan beginnen we samen aan een tuin of huis verbouwing en in het midden van de klus haken ze af. Moeten we alleen verder klungelen. Dank u wel hoor.

Of ze overgieten ons met beloftes. “Ik doe dat wel voor jullie hoor, ik kom zeker af. Ik breng dit en dat mee, en we gaan er samen voor zorgen.” Dan verlang je daar naar, zit je te wachten. En wachten… Nemen ze nog geen moeite om je een sms te sturen! Dagen ze 14 dagen nadien op zonder een verklaring of een excuus. Waarom? Omdat zij onze hulp dan weer eens nodig hebben, dan zijn ze er wel hoor!

Wij moeten altijd springen voor hun. Wij moeten altijd klaarstaan met onze hulp en onze raad, onze tijd. Maar als wij in de problemen zitten, hulp nodig hebben, how dan…
Ik ben dat zo zó beu! Wanneer zal er eens iemand “springen” voor ons?

 

33 teveel, vrienden (2)
Wederzijds respect opgevangen?

 

“Morgen dan!”

Past dat in je overvolle agenda? Is voor hun een overbodige vraag. Ohja, met zoveel kinderen maak je toch altijd eens een gaatje… Precies alsof wij niet eens nood hebben aan wat rust. Zelf tijdens onze nachtrust zouden ze ons nog durven storen! (Al gebeurd!)

Wij hebben wel plannen om iets te doen, ergens heen te gaan. Maar waren wij verplicht om dat aan jullie neus te hangen dan?

“Past morgen wel, of hé wat dacht je ervan als ik nu eens in mijn auto spring en onverwachts voor je deur kom te staan? Dan kan je toch niet meer weigeren om mij te helpen!” Handig bekeken toch? Manlief helpt wel, die kan alles en knikt altijd ja…

 

“Vrouwtje let wel op de kinderen.”

Net zoals ik geen hotel ben, of net zoals ik het weiger om een bar te zijn met een frigo vol gratis bier, ben ik ook geen babysit! “Vriendje komt straks gezellig spelen.” Nee, lees: ik zet mijn zoontje bij jullie af zodat ik zonder oplet zorgen bij jullie op de bank kan hangen. Het vrouwtje let wel op.”

Nu dat was vandaag zonder mijn humeur gerekend. Ik hield me afzijdig en legde de stapels kleren netjes in de kasten, een klusje waar ik toch wel lang mee bezig ben…
Ik dacht: wel let jij nu maar eens op die hoop kinderen! Mijn man die kon het wel aan hoor, maar die papa van één, die liep samen met zijn zoontje na 1 uurtje alweer angstig mijn voordeur uit!
Kon je het aan, zei je? Dacht je dat het simpel was onze kinderen op te voeden?!

 

“Wij springen wel in jullie zwembad.”

Het gras is altijd groener aan de overkant geloof je toch? Voor iemand die met kind(eren) op een appartement woont, of in een klein huis, is onze tuin wel heel verleidelijk. Dan vergeten ze het onderhoud en de ‘gezellige’ buren… Maar natuurlijk is onze trampoline, het klimrek, de basketring en het grote zwembad wel heel verleidelijk! Had ik al gezegd dat ik me een hotel voel? Ik voel me geleefd i.p.v. zelf te kunnen leven in mijn eigendom.

Op bezoek komen en toevallig al je zwembroek aanhebben, dat is wel héél subtiel! Vraag dat dan gewoon of het past, maar kom niet op een uur wanneer ik net in de keuken sta te koken! (Nog zoiets waar ik een hekel aan heb, nee ik ga je niet meer aanbieden om lekker mee te eten!)

 

TEVEEL !

Deze ergernissen stapelen zich op als in een ballon die op kappen staat, teveel is teveel! En deze dame heeft in al die tijd al wat meer haar op h’r tanden gekweekt… Bereid je maar voor op de zomer, dit “vrouwtje” vecht nu om haar eigendom en waarden.
Ik ga me laten horen! Ik zal mijn privacy en mijn gezin gaan verdedigen. Ik zal mijn vrije tijd zelf wel regelen, naar de wensen van mijn kinderen en niet naar wat jullie mij willen opleggen.

 

33 teveel, vrienden
Elk een andere rugzak, een ander uiterlijk, en toch zo’n goeie vriendschap!

 

 

De enkelingen die het wél waard zijn

Je hebt vrienden die het wel waard zijn om bergen te verzetten. Die hoef je niet om hulp te vragen, die bieden spontaan hun hulp en raad aan ons aan. Die staan al voor je klaar zonder dat je het gevraagd hebt.
Die begrijpen je al na een half woord. Die geven wel eerlijk hun mening, maar vellen geen oordeel over je. Die gaan ook niet gaan lopen als het moeilijk wordt. Maar staan je bij ook in de zware dagen!

Dat zijn vrienden die de tijd voor je nemen, ook al hebben ze geen vrije agenda, ze maken tijd! Dat zijn vrienden die je laten uitspreken en naar je luisteren, vrienden waar je een echt gesprek mee kan voeren. Waar de woorden van twee kanten komen en zonder dat iemand een dikke nek heeft die wil stoefen.

Het zijn vrienden die geen waarde hechten aan de duurste dingen of glitters. Ze zijn eerlijk en pikken geen geld uit je portemonnee. Nee, ze hechten belang aan een luisterend oor en geduld voor onze kinderen. Ze schenken ze begrip en toveren een echte glimlach op die kindergezichtjes. (Zonder ze te overladen met cadeau’s.)

Een schouderklopje krijgen van die vrienden, een knuffel, een vraag: “Hoe gaat het met jullie?”. Dat zijn dingen die me zoveel meer waard zijn dan de zoveelste bezoeker aan mijn voordeur. Ik denk soms: neem toch een lotje en ga in de rij staan! Of: heb je je bezoekersabonnement bij?

Onze échte vrienden zijn pas een winnend lot uit de loterij!

 

Coco

 

14 gedachten over “Teveel, vrienden.

    1. Ik werk eraan… Ik haal het punt aan dat ik meer ritme wil voor ons gezin. Dat houd in: vast opstaan uur en slapengaan voor de kinderen, ook als er bezoek is. Zo dingen… Ik begin meer regels af te bakenen, beleefd maar duidelijk. Het is toch een leerproces niet op één dag hoor…

      Like

    1. Dankjewel Lindsey! Er gebeuren veel dingen in ons leven / gezin… Ze zijn inderdaad hard, maar dan ben ik wel blij dat ze gebeuren. Want je leert er zo enorm veel uit… En één van die dingen is inderdaad wie je echte vrienden zijn.

      Like

  1. Ik ken je situatie niet, maar waarom zeg je dan niet af en toe vriendelijk nee als je iets niet wil? 🙂 Lijkt me heel vervelend om zoals je zegt ‘geleefd’ te worden. Maar als mensen niet weten hoe je je vanbinnen voelt blijven ze om gunsten vragen toch?

    Like

    1. Ik kan gemakkelijker neen zeggen, tov mijn man die altijd wil goed doen voor een ander, en daarbij zichzelf vergeet. Ik zou veel meer neen zeggen als mijn man ook durft neen uit te spreken. Hij deelt dan wel steeds mijn mening, maar vind niet altijd de moed om het uit te spreken. En dan geef ik toe, en ga ik erin mee… We zijn met meer dan één hoofd beslisser in ons gezin 🙂
      Ik zou veel vrienden willen helpen… Als ik voel dat de vriendschap en de eerlijkheid wederzijds is. En dat is vaak mijn probleem,
      niet iedereen is even eerlijk. Een geluk dat er wel nog goeie vrienden bestaan 🙂

      Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s