Zoektocht naar een einde.

Zelfmoord een onderwerp die mensen liever vermijden en vooral niet over spreken.

En vaak hoor ik dat het stom is als je het doet, hebt geprobeerd of van plan bent om te doen. Maar ik denk hier toch echt wel anders over.

Mijn vriendin heeft zelfmoord gepleegd, bijna 4 jaar geleden. Een gemis wat nog steeds groot is. Wat had ik haar nog veel willen vragen, veel willen zeggen en veel met haar willen doen. Vele gesprekken hebben we gehad, vele keren heeft ze gezegd dat ze er een einde aan wou maken dat het leven voor haar niet meer hoeft. Geluisterd heb ik, ben er voor haar geweest, maar heb het niet kunnen voorkomen.
Boos ben ik geen seconde geweest. Blij ben ik voor haar, dat ze de rust heeft kunnen vinden en niet meer dagelijks hoeft te vechten. Onwerkelijk is het nog steeds.

 

09 zoektocht einde a

Zelf heb ik ook regelmatig zelfmoord gedachten (gehad). Weg van de dagelijkse strijd, rust vinden en vanaf boven kijken naar beneden. Tot nu toe nog niet verder gegaan dan een paar keer snijden en gedachten, maar de stap nog niet daadwerkelijk gedurfd.

Heb je deze gedachten niet (gehad) dan zul je het niet kunnen begrijpen, waarom iemand er een einde aan zou willen maken. Je laat mensen achter die jou lief hebben en die je willen helpen en steunen. Waarom zou je dat doen, waarom zoek je geen hulp of zeg je dat het niet goed met je gaat.
Ik merk steeds meer en meer, dat de echte interesse in elkaar ontbreekt. Dat mensen steeds meer op hun zelf zijn en er nog weinig oprechte contact is. Mensen houden contact met elkaar via social media en whatsapp, maar echt contact is er te weinig naar mijn idee. En ja ook ik doe het te vaak op deze manier. Te weinig tijd naast werk en gezin en bij tijd lang niet altijd zin.

Openheid is iets raars, als je over moeilijke onderwerpen gaat praten wordt er vaak over heen gepraat. Mensen willen liever horen dat het goed met je gaat, als je zegt dat het slecht met je gaat weten ze niet hoe ze moeten reageren.

Als ik lees dat iemand zelfmoord heeft gepleegd maar het is mislukt, baal ik voor diegene. Want als je tot zover bent gekomen dat het je daadwerkelijk lukt, zit je diep. En je zal altijd gezien worden als diegene die zelfmoord heeft willen plegen. Vooral bij de mensen die je kennen, zoals in een dorp. Weinig zullen de daadwerkelijke reden vragen, maar zullen hun eigen interpretatie er van maken.
Als je zelfmoord pleegt, hoop ik dat het je lukt en je niet een heel hulpverleningstraject zou moeten ondergaan omdat het mislukte.

Zelfmoord, vaak geen schreeuw om aandacht, maar een zoektocht naar een einde.

 

Janine

 

Een gedachte over “Zoektocht naar een einde.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s