Nooit meer vrij…

Een vrije dag is geen vrije dag meer als je moeder bent en nog thuiswonende kinderen hebt, vooral niet als ze nog klein zijn. En dat is logisch, maar ik kan me er ook regelmatig aan ergeren…

Het is prachtig weer in de tuin, het liefst ga ik de hangmat in met een boek.
Of doe ik de laptop open en werk ik aan blogs. Want ik heb genoeg inspiratie om te schrijven, genoeg ideeën om mijn website aan te passen, maar tijd te weinig.
Werk ik de fotoboeken bij, voordat ik moeder werd was ik hier altijd precies mee. En nu… nu is er sinds de geboorte eigenlijk geen fotoboek meer gemaakt.
Of ga ik naar het strand en geniet ik op het strand van het mooie weer.

Maar ongestoord een boek lezen, ongestoord blogs schrijven of even tijd voor mezelf en doen waar ik zin in heb zit er niet meer in.  Hij kan ook heerlijk zelf spelen, en dan pak ik het momentje voor mezelf ook wel. Maar net als ik er lekker in zit, komt hij om aandacht vragen. Logisch natuurlijk want een hele dag jezelf maar vermaken lukt niet als je kind bent.

Brak van op stap zijn, kort nachtje omdat de peuter vroeg wakker was en ik er laat in lag. Geen ruimte om brak op de bank of in de hangmat te liggen en de rest van de dag niets meer te doen.

 

0602

 

Bewust breng ik me zoontje wel eens naar de kinderopvang, om even tijd voor mezelf te nemen. Eerder vond ik dit altijd stom als ouders dit deden, nu meer dan logisch. Gewoon even tijd voor jezelf en ongestoord ergens mee bezig kunnen.

En ja regelmatig voel ik me schuldig, regelmatig denk ik had ik wel moeder moeten worden? Ben ik wel de moeder die hij verdiend? Kan ik dan niet gewoon de hele dag leuke dingen met hem gaan doen? En voel ik me echt een slechte moeder.
Want o wat was ik graag een moeder geweest die graag leuke dingen deed en altijd blij en tevreden was en zich niet ergerde of boos was op haar kind.
We knuffelen veel, slapen samen, gaan regelmatig leuke dingen doen, maar zijn ook genoeg momenten waarop ik echt een slechte moeder voel.

Tja dan had ik maar geen moeder moeten worden, toch? Ik moet allang blij en dankbaar zijn dat ik moeder heb mogen worden. Absoluut waar! Maar soms…

Janine

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s