Mama, waarom huil je?

Straks gaat het beter

Vandaag is het zo’n dag dat de stoel scheef aan de eettafel staat… Vandaag is het zo’n dag dat de afwas blijft staan en dat ene kleine speelgoedblokje op de grond blijft liggen. Het kan me even niet meer schelen! Foert, zeg ik ertegen. Ik doe het morgen wel!

Meestal hou ik dat niet uit tot de ochtendzon nadien hoor, ik heb graag dat het opgeruimd is. Dus dat blokje ligt al snel op zijn plaats, ook al moet ik er vermoeiend voor bukken. En ook de stoel wordt snel terug netjes gezet. De afwas wordt altijd bij het krieken van de dag gedaan, en de stofzuiger heeft ook vaste dienst. Maar soms heb ik écht zin om alles te laten hangen waar het is!

 

16 straks beter

 

Net zoals vandaag… Ik ben al mijn moed verloren, ik kan geen fut meer opbrengen. Teleurstellingen, financieel gedoe dat blijft hangen in mijn hoofd, piekeren en alles overdenken, plannen maken om dan weer alles in mijn geheugen weer overhoop te gooien en opnieuw te beginnen met lijstjes. Soms kan ik mijn denken niet stoppen, dan ga ik te ver dan ik aankan…
Dan slaag ik door, ik zak onderuit, net zoals vandaag. Ik ben uitgeput, mentaal en dat straalt door op mijn lichamelijke…

“Mama, waarom huil je?” Soms hou ik het niet meer, en dan is een liedje op de radio of een fragmentje op de televisie al genoeg om de sluizen te openen.
Ik ben eerlijk tegen onze kinderen, ze zijn met hun prille leeftijd toch al oud genoeg om het te begrijpen. “Mama heeft pijn, mama is heel erg moe.” Dochterlief denkt dat ik dan moe ben van het werk. Zoon begrijpt het al beter dat niet elke dag een vrolijke dag kan zijn, dan komt hij extra bij me knuffelen. En dan heb je nog andere die de aandacht voor zichzelf willen grijpen, ah ieder gaat ermee om op zijn manier.

 

16 mama

 

Mijn internet verbinden hoeft zelfs niet verbonden te zijn… Ik neem gewoon een wit vel op de computer en laat mijn handen typen wat mijn hoofd commandeert, zoals nu. Schrijven lucht me op, het vloeit zo snel op dat witte scherm. Het is een vertrouwd ritueel, nog beter dan een glas koude alcohol of snoepgoed.

Nu heb ik in het schrijven weer mijn hart gelucht. Straks ruim ik gezellig op, doe ik een kaarsje branden, dat geeft me weer hoop. Straks maak ik een online babbel met mijn zusje, dat geeft me weer moed. Volgende week ga ik bij haar thuis op bezoek.

Vandaag was weer zo’n dag… Straks gaat het terug beter met me, straks…

 

Coco

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s