Hier ben ik, ik ben Cinderella!

Na achteruit geduwd te worden, nu vooruit:

Jarenlang liet ik met te vaak en te veel behandelen als de voetveeg uit het sprookje. Nu schud ik de as die me herinnerd aan die tijden stilaan van me af, en wil ik enkel nog vooruit kijken.

Ik wacht (ongeduldig, want geduld en ik, dat is nu eenmaal geen goeie combi) tot de hartenkoning dat bal geeft op zijn bruid te kiezen. Ik heb alvast glazen schoentjes op mijn verlanglijstje staan om mijn schoenenverzameling aan te vullen.

Ik heb besloten dat ik nu maar ineens voor een koning moet gaan, gedaan met kikkers kussen.

De dag dat mijn petemoei met haar toverstafje komt zwaaien om me te veranderen in een oogverblindende prinses hoop ik dat ze me meteen ook beter kan toveren. Want ja, ik ben ziek. Ernstig genoeg om niet langer te kunnen werken, ernstig genoeg om serieus beperkt te zijn in mijn dagelijkse doen en laten, maar NIET ernstig om er mijn denken zwart of grijs door te laten kleuren.
Mijn gedachten hebben alle kleuren van de regenboog. Mijn gedachten gaan ook altijd alle kanten uit. Fysiek kan ik niet reizen, maar in mijn hoofd reis ik naar waar ik maar wil.

Af en toe zal ik jullie meevoeren, naar de andere kant van de regenboog, naar sprookjesland. Ook naar de sombere diepten van mijn donkere dagen. Maar ook en vooral zal ik jullie meevoeren op de golven van mijn gelukkige momenten.

 

Oh ja, ik moet jullie nog vertellen over mijn roommate: mijn pluizige baby, mijn trouwe huiskat waarop ik (wegens ongewild kinderloos) dan maar mijn moedergevoelens op projecteer. Het resultaat is een dikke verwende kater, maar wel prima gezelschap, en hij spreekt niet tegen, zolang ik hem maar op tijd eten geef.

 

00 Cinderella 300x300

 

Waarom ik anoniem schrijf?

Wel, dat is simpel. Sinds ik ziek ben, heeft iedereen toch al zijn mening over me klaar (ik kom te veel buiten of net te weinig, ik lach te veel om ziek te zijn, en ga zo maar verder), en ook over mijn scheiding had iedereen meteen zijn mening klaar. Nu mag iedereen van mij zijn mening geven, maar mensen die grof worden, gewoon omdat het kan, of mensen die vinden dat ik niet te luid mag ademen, gewoon omdat ik ziek ben, nee bedankt… dat hoeft niet.

Dus ja, liever anoniem. Dat zorgt ervoor dat ik vrolijk en vrij overal mijn mening kan en durf geven over alles. Misschien is dat deels mijn kop in het zand steken, dat kan, maar het is waar ik me het beste bij voel, en dat telt.

Ik heb geleerd om mezelf voorop te stellen en vooral te doen waar ik me goed bij voel.

 

Tot gauw!

 

Cinder

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s